Hunt: Showdown 1896 - It Takes a Rogue (Κλειδί για PC Steam - Global)

Άμεση παράδοση: Hunt: Showdown 1896 - It Takes a Rogue DLC (Κωδικός PC Steam / Παγκόσμια) Κωδικός παιχνιδιού

Αυτό το DLC περιέχει έναν «Hunter», δύο όπλα και ένα αναλώσιμο:

• Το Ironclad (Hunter)
• Such Is Life (Mosin-Nagant Avtomat)
• Widow's Son (Pax Trueshot)
• Make a Rise (Vitality Shot)

The Ironclad

Κατάγομενος από τις χαοτικές ερημιές της παλιάς Αυστραλίας, ο Ironclad κρατούσε χαμηλό προφίλ τα χρόνια που ακολούθησαν τον φερόμενο θάνατό του. Όταν όμως ανακάλυψε τι συνέβαινε στη Λουιζιάνα, κατάλαβε ότι είχε έρθει η ώρα να φορέσει ξανά την παλιά του πανοπλία.

Έτσι είναι η ζωή

Ο Ironclad δεν δίνει σημασία σε πράγματα όπως η μυστικότητα ή η διακριτικότητα. Αυτό το Mosin-Nagant Avtomat είναι ο αγαπημένος του τρόπος να δείξει πόσο ωμός μπορεί να είναι ο θάνατος. Η βροχή από σφαίρες του τυφεκίου είναι εντελώς αδιάφορη για το τι μπορεί να αντιπροσωπεύουν τα θύματά του.

Ο γιος της χήρας

Όταν οι αρχές ξυλοκόπησαν τον πατέρα του μέχρι θανάτου σαν να ήταν η δουλειά τους, ο Ironclad παρακολουθούσε αδύναμος καθώς η μητέρα του καταστρεφόταν από τη θλίψη. Διαδίδει τον πόνο της μέσω αυτού του Pax Trueshot, το οποίο του χάρισε λίγο πριν προσποιηθεί τον θάνατό του.

Σήκω ψηλά

Μερικές φορές, η ζωή σε αναγκάζει να αποδείξεις μέχρι πού είσαι διατεθειμένος να φτάσεις για αυτό που πιστεύεις. Ο Ironclad χρησιμοποιεί αυτό το Vitality Shot όταν θέλει να θυμηθεί την αδρεναλίνη της επιστροφής στη ζωή, αφού είχε ήδη αποδεχτεί ότι είχε πεθάνει για τον σκοπό του.

Τον αποκαλούσαν «The Ironclad» για έναν λόγο, και το Μπαγιού ήταν έτοιμο να ανακαλύψει γιατί.

Μόλις έφτασε, ο Έντουαρντ Κέλι συνειδητοποίησε ότι το ίδιο το πνεύμα της Αυστραλίας θα είχε καταβροχθίσει τους περισσότερους από αυτούς τους Κυνηγούς πριν τους ξεράσει — και χωρίς τη βοήθεια τεράτων. Η πατρίδα του ήταν διαφορετική από αυτή την Εισβολή, φυσικά και ήταν, αλλά τον είχε επίσης προετοιμάσει τέλεια για το Κυνήγι. Ήξερε ήδη πώς να ξεγελάσει μια περίπλοκη σειρά στοιχείων που πάντα επιδίωκαν να σε σκοτώσουν. Ήξερε ήδη πώς να ξεκινήσει μια μάχη, και ακόμα καλύτερα, πώς να την τελειώσει.

Αλλά πάνω απ’ όλα αυτά, ήξερε πώς να τιμωρήσει την αδικαιολόγητη εξουσία με τη δύναμη μιας ολόκληρης ομάδας ανθρώπων που είχαν αποφασίσει ότι αρκετά πια.

Είχε ακούσει ιστορίες για αυτό το μέρος που του ήταν πάρα πολύ γνωστές. Αποδεικνύεται ότι οι καταχρηστικές ανισορροπίες εξουσίας χτυπούν κατάμουτρα κάθε γη. Φημολογούνταν ότι αυτό το μέρος φιλοξενούσε έναν διψασμένο για εξουσία σερίφη με φρικτό παρελθόν, έναν τρελαμένο στρατηγό που είχε χάσει τον δρόμο του και τιμωρούσε τους άλλους γι’ αυτό. Και αυτά ήταν μόνο μερικά παραδείγματα από τα πολλά.

Βλέπετε, ο Έντουαρντ μπορεί να ήταν ένας σκληροτράχηλος εγκληματίας, αλλά αυτό ακριβώς ήταν το θέμα. Κάποιος τον έκανε έτσι. Τον έσπρωξε προς αυτή την κατεύθυνση, ξανά και ξανά. Πλήγωσε την οικογένειά του. Πλήγωσε τους φίλους του. Πλήγωσε τον ίδιο. Τον άλλαξε. Τον ενέπνευσε να αποκτήσει την πανοπλία και το παλτό που του χάρισαν τη φήμη του. Άνθρωποι όπως αυτός ο σερίφης και ο στρατηγός ήταν ο λόγος για τον οποίο άνθιζε ένας τόσο συγκεκριμένος τύπος τρέλας. Τον καλλιεργούσαν σαν θυμωμένα μικρά αγόρια που παίζουν ένα ατέλειωτο παιχνίδι αστυνομικών και εγκληματιών. Ήταν το τελευταίο πράγμα που χρειαζόταν ένα μέρος σαν αυτό.

Ήλπιζε να μάθουν το όνομά του πριν τους βρει. Ήλπιζε να καταλάβουν ακριβώς ποιος ήταν, και τι είχε κάνει σε άντρες ακριβώς σαν αυτούς, και τι σίγουρα θα έκανε μόλις τους βρει. Πώς έμοιαζε η δικαιοσύνη σε ένα μέρος σαν αυτό; Ο Έντουαρντ υποψιαζόταν ότι εναπόκειτο σε αυτόν να την ορίσει, και έπρεπε να παραδεχτεί ότι αυτό του προκαλούσε μια θαυμάσια συγκίνηση.

Ήταν ώρα ο «Ironclad» να τους δείξει σε όλους τι ακριβώς μπορούσε να κάνει ένας ληστής.